Rouwen, hoe doe je dat?

Ann Onkelinx
“Het (h)erkennen en ‘normaliseren’ van de ervaren emoties, alsook ‘de aanwezigheid van de afwezige’ een plaats proberen te geven in het leven van de nabestaanden”. Dit zijn volgens Ann Onkelinx (psycholoog) belangrijke stappen in het rouwproces. “Dat klinkt nu heel handboekachtig maar natuurlijk is het niet zo eenvoudig.” Persoonlijkheid, geslacht, de eigen draagkracht, de aard van het verlies, de band met de overledene zijn maar enkele factoren die het rouwproces beïnvloeden. “En niet te vergeten: de culturele invoed. Vroeger kreeg de weduwe een aantal weken de tijd om te rouwen. Haar kledij veruiterlijkte dan haar rouw. Vandaag merken we dat we geen tijd meer krijgen om te rouwen, van anderen of van zichzelf. Hierdoor vergroot je de kans op ‘uitgestelde rouw’, wat kan leiden tot een gecompliceerd rouwproces”.
29 oktober 2012